लिंबु सघन लागवड
शेअर करे
पारंपारिक पद्धतीने लिंबाची लागवड २०x२० फूट अंतरावर केली जाते, ज्यामध्ये एकरी फक्त ११० झाडे बसतात. परंतु, वाढता उत्पादन खर्च, मजुरांची टंचाई आणि जमिनीची कमतरता यामुळे आता लिंबू सघन लागवड (High-Density Planting - HDP) हे तंत्रज्ञान अधिक फायदेशीर ठरत आहे.
या पद्धतीत दोन झाडांमधील आणि दोन ओळींमधील अंतर कमी करून, प्रति एकर झाडांची संख्या वाढवली जाते, ज्यामुळे सुरुवातीच्या वर्षांपासूनच जास्त उत्पादन मिळते.
सघन लागवडीचे फायदे
एकरी जास्त झाडे: पारंपारिक पद्धतीच्या तुलनेत एकरी झाडांची संख्या दुप्पट किंवा तिप्पट होते.
लवकर व जास्त उत्पन्न: सुरुवातीच्या ३-४ वर्षांतच बागेतून भरघोस उत्पादन मिळण्यास सुरुवात होते.
खत व पाण्याचा कार्यक्षम वापर: झाडे जवळ असल्याने ठिबक सिंचन आणि विद्राव्य खतांचा (Fertigation) पुरेपूर वापर होतो, वाया जाण्याचे प्रमाण कमी असते.
कमी जागेत जास्त नफा: कमी क्षेत्र असलेल्या शेतकऱ्यांसाठी हे तंत्रज्ञान वरदान आहे.
छाटणी व फवारणी सोपी: झाडांचा आकार मर्यादित ठेवल्याने फवारणी, छाटणी (Pruning) आणि फळ काढणी करणे सोपे व कमी खर्चाचे होते.
सघन लागवडीसाठी महत्त्वाचे टप्पे
जमीन आणि पूर्वमशागत:
लिंबासाठी पाण्याचा उत्तम निचरा होणारी, मध्यम ते भारी (दीड ते दोन फूट खोलीची) जमीन निवडा. चोपण, क्षारयुक्त किंवा पाणी साचणारी जमीन सघन लागवडीसाठी योग्य नाही. उन्हाळ्यात जमिनीची खोल नांगरट करून वखरणी करावी.
अंतर आणि खड्डे खोदणे
सघन लागवडीसाठी साधारणपणे १५x१५ फूट (एकरी १९३ झाडे) किंवा १५x१० फूट (एकरी २९० झाडे) हे अंतर ठेवले जाते. काही ठिकाणी इस्त्रायली तंत्रज्ञानानुसार याहून कमी अंतरही वापरतात, पण त्यासाठी छाटणीचे अत्यंत अचूक व्यवस्थापन लागते. मे-जून महिन्यात २x२x२ फूट आकाराचे खड्डे खोदावेत.
खड्डे भरणे
खड्डे भरताना चांगली माती, २-३ घमेले कुजलेले शेणखत, १ किलो सिंगल सुपर फॉस्फेट आणि १०० ग्रॅम फॉलीडॉल पावडर (वाळवी प्रतिबंधासाठी) यांचे मिश्रण वापरावे.
जातीची निवड आणि लागवड
सघन लागवडीसाठी साई सरबती, प्रमालिनी यांसारख्या जास्त फळे देणाऱ्या आणि कॅंकर रोगाला कमी बळी पडणाऱ्या सुधारित जाती निवडाव्यात. लागवड पावसाळ्याच्या सुरुवातीला (जुलै-ऑगस्ट) करावी.
पाणी आणि खत व्यवस्थापन
या पद्धतीत ठिबक सिंचन (Drip Irrigation) अत्यंत आवश्यक आहे. झाडाच्या वयानुसार आणि वाढीच्या टप्प्यानुसार विद्राव्य खते (उदा. १९:१९:१९, ०:५२:३४) ठिबकद्वारे द्यावीत. सूक्ष्म अन्नद्रव्यांची (Micronutrients) फवारणी नियमित करावी.
कॅनोपी मॅनेजमेंट (छाटणी तंत्र)
सघन लागवडीतील सर्वात महत्त्वाचा भाग म्हणजे झाडाला योग्य आकार देणे (Training) आणि नियमित छाटणी (Pruning).
जमिनीपासून किमान दीड ते दोन फूट उंचीपर्यंत खोडावर येणारे कोणतेही कोंब (Water shoots) वेळोवेळी काढावेत.
झाडाचा आकार छत्रीसारखा ठेवावा.
दरवर्षी फळे काढल्यानंतर रोगट, वाळलेल्या आणि एकमेकांत अडकलेल्या फांद्यांची छाटणी करावी, जेणेकरून झाडाच्या आतपर्यंत सूर्यप्रकाश व हवा खेळती राहील.
छाटणीची योग्य वेळ (Right Time for Pruning)
मुख्य वेळ (फळ काढणीनंतर): लिंबाच्या फळांची मुख्य छाटणी फळ काढणी संपल्यानंतर (साधारणपणे उन्हाळ्याच्या शेवटी किंवा पावसाळ्यापूर्वी, म्हणजेच मे ते जून दरम्यान) करावी.
बहार धरताना (Bahar Treatment): ज्या वेळी बागेत ताण देऊन नवीन बहार (फुलोरा) आणायचा असतो (उदा. मृग बहार किंवा हस्त बहार), त्या ताण देण्याच्या कालावधीत ही छाटणी केली जाते.
इतर वेळी: वर्षातून कधीही झाडावर रोगट, वाळलेल्या किंवा तुटलेल्या फांद्या दिसल्यास त्या ताबडतोब छाटून काढाव्यात.
महत्त्वाची टीप: छाटणी करताना वापरली जाणारी कात्री किंवा कटर (Pruning shears) स्वच्छ आणि निर्जंतुक (Disinfected) असावेत, जेणेकरून एका झाडावरील रोग दुसऱ्या झाडावर पसरणार नाही.
छाटणी कशी करावी? (How to Prune)
झाडाचे मुख्य खोड स्वच्छ करणे (Clean the Trunk)
जमिनीपासून साधारण १.५ ते २ फूट (१८ ते २४ इंच) उंचीपर्यंत मुख्य खोडावर फुटलेले सर्व लहान कोंब आणि फांद्या (Water shoots) काढून टाकाव्यात. यामुळे खोडाशी हवा खेळती राहते आणि बुंध्याशी संबंधित रोगराई टाळता येते.
मृत, रोगट आणि सुकलेल्या फांद्या काढणे (Remove Dead & Diseased Wood):
झाडावरील वाळलेल्या, रोगट, किडींनी पोखरलेल्या किंवा जुन्या झालेल्या कमकुवत फांद्या छाटून काढाव्यात. यामुळे रोगांचा प्रादुर्भाव इतर झाडांवर पसरत नाही.
एकमेकींना घासणाऱ्या फांद्या काढणे (Cross & Interlocking Branches):
ज्या फांद्या एकमेकींना ओलांडून जातात किंवा एकमेकींवर घासतात, त्यापैकी एक फांदी कापावी. यामुळे झाडाच्या आतल्या भागात सूर्यप्रकाश आणि हवा उत्तम प्रकारे पोहोचू शकते.
झाडाची उंची आणि आकार नियंत्रित करणे (Canopy Management):
झाड खूप उंच किंवा वेडेवाकडे वाढत असेल, तर शेंड्याची छाटणी करून झाडाची उंची आटोक्यात आणावी, जेणेकरून फवारणी करणे आणि फळे काढणे सोपे होईल. झाडाचा आकार छत्रीसारखा किंवा गोलाकार ठेवावा.
छाटणीनंतरची काळजी (Post-Pruning Care):
मोठ्या फांद्या छाटल्यानंतर त्या जागी बोर्डो पेस्ट (Bordeaux paste) किंवा कॉपर ऑक्झिक्लोराईडची पेस्ट आवर्जून लावावी, जेणेकरून बुरशीचा संसर्ग होणार नाही. तसेच छाटणीनंतर बागेत हलके पाणी द्यावे आणि अन्नद्रव्यांचे व्यवस्थापन करावे.
शेतकरी बांधवानो रिसेटएग्री व्हाटस्अप चॅनल ला भेट द्या, जॉइन व्हा. आपले चैनल वाढावे म्हणून सदर पोस्ट इतर व्हाटसअप ग्रुप मध्ये अवश्य शेअर करावी. धन्यवाद!





